მთავარი > VIP > გიორგი გურჯიევი (George Gurdjieff)

გიორგი გურჯიევი (George Gurdjieff)

გიორგი გურჯიევი – George Gurdjieff

George Ivanovich Gurdjieff (Armenian: Գեորգի Իվանովիչ Գյուրջիև, Georgian: გიორგი გურჯიევი, Greek: Γεώργιος Γεωργιάδης,Russian: Гео́ргий Ива́нович Гюрджи́ев, January 13, 1866 – October 29, 1949) was an influential spiritual teacher of the early to mid-20th century who taught that the vast majority of humanity lives their entire lives in a state of hypnotic “waking sleep”, but that it was possible to transcend to a higher state of consciousness and achieve full human potential. Gurdjieff developed a method for doing so, calling his discipline  “The Work” (connoting “work on oneself”) or “the Method”  according to his principles and instructions. Gurdjieff’s method for awakening one’s consciousness is different from that of the fakirmonk or yogi, so his discipline is also called (originally) the “Fourth Way“. At one point he described his teaching as being “esoteric Christianity“.

At different times in his life, Gurdjieff formed and closed various schools around the world to teach the work. He claimed that the teachings he brought to the West from his own experiences and early travels expressed the truth found in ancient religions and wisdom teachings relating to self-awareness in people’s daily lives and humanity’s place in the universe. The title of his third series of writings, Life Is Real Only Then, When ‘I Am’, expresses the essence of his teachings. His complete series of books is entitled All and Everything.

http://en.wikipedia.org/wiki/Gurdijeff

——————————————————

George Gurdjieff Quotes:

A “sin” is something which is not necessary.

A man can only attain knowledge with the help of those who possess it. This must be understood from the very beginning. One must learn from him who knows.

A man is never the same for long. He is continually changing. He seldom remains the same even for half an hour.

Laughter relieves us of superfluous energy, which, if it remained unused, might become negative, that is, poison. Laughter is the antidote.

Religion is doing; a man does not merely think his religion or feel it, he lives his religion as much as he is able, otherwise it is not religion but fantasy or philosophy.

Without struggle, no progress and no result. Every breaking of habit produces a change in the machine.

—————————————————

                                             “ПОСЛЕДНИЙ ЧАС ЖИЗНИ”

,,Представьте, что вам осталось жить всего лишь несколько минут, может быть, час, и каким-то образом вы точно узнали, когда вам суждено умереть. Что бы вы сделали с последним драгоценным часом своего пребывания на земле?
Если бы вы смогли завершить все свои дела за этот последний час, есть ли у вас сознание того, как это сделать?
И испуская последний вздох, будете ли вы испытывать удовлетворение от того, что вы сделали в своей жизни все возможное для выполнения своих обязательств перед природой и своим “Я”?
Важен не только сам последний час, важны и последние впечатления. “Последние впечатления” создают переход для будущих проявлений, если такие будут иметь место. Освобождение от низших гармоний ничего не дает, так как в конце концов все забывается, и тебя снова возвращают в этот мир. Забывается даже то, что ты хотел освобождения, чтобы стать Буддой.
В реальном Мире все космосы присутствуют одновременно, всегда вибрируя, всегда поджидая, как сын ждет отца-моряка. В мире проявленном все имеет начало и все имеет конец. В Реальном Мире все всегда присутствует, и в один прекрасный день вам позволяется все забыть и покинуть его “навсегда”.
Свобода в миллион раз ценнее освобождения. Свободный человек и в рабстве остается сам себе хозяин. Например, я вам даю что-то, скажем, автомобиль, в котором нет горючего, поэтому автомобиль не может двинуться в путь. Вашему автомобилю требуется особое горючее, но только вы сами в состоянии определить, что это за горючее и где его получить.
Вы должны сами определить, как переработать мои идеи, чтобы сделать их своими, только вам принадлежащими. Ваш автомобиль не может работать на том особом горючем, на котором работает мой автомобиль. Я предлагаю вам лишь исходное сырье. Вы обязаны извлечь из этого сырья то, что можете использовать вы. Смелее садитесь за руль.
Органическая жизнь очень хрупкая. В любой момент планетарное тело может умереть. Оно всегда живет на волосок от смерти. И если вам удалось прожить еще один день, то это всего лишь нечаянно данный вам природой шанс. Если вам доведется прожить хотя бы еще час, то можете считать себя счастливчиком. С самого зачатия мы живем за счет времени, взятого взаймы.
Живя в этом мире вы должны чувствовать смерть ежесекундно, поэтому держите свои дела в порядке, даже в последний свой час. Но как же узнать наверняка, который час окажется последним? Для верности улаживайте свои дела с природой и самим собой каждый данный вам час жизни, тогда вы никогда не окажетесь застигнутым врасплох. Этому человека должны обучать еще в школе, так же как правильно дышать, есть, двигаться и умирать. Это должно стать частью программы образования. В ней должно быть включено обучение, как демонстрировать наличие “Я”, а так же, как формировать сознание.
Вопрос: Как поступать если не чувствуешь, что что-то осталось недоделанным?
Г. ответил не сразу. Он вздохнул и ответил так:
Спроси себя, кому придется туго, если ты умрешь, как собака. В момент смерти надо полностью осознавать себя и чувствовать, что ты сделал все возможное, чтобы во всей полноте использовать данную тебе жизнь.
Сейчас вы знаете о себе не слишком много. Но с каждым днем вы копаете все глубже и глубже этот мешок с костями и узнаете все больше и больше подробностей. День за днем вы будете открывать для себя, что вы не успели сделать и что нужно переделать из того, что вами сделано. Реальный человек это тот, кто выжал из жизни все, что в ней было ценного, и сказал: “Теперь можно и умереть”. Надо стараться прожить свою жизнь так, что в любой день можно было сказать себе: “Сегодня я могу умереть, ни о чем не жалея”.
Никогда не тратьте понапрасну последний час своей жизни, так как он может стать для вас самым главным. Если плохо им распорядиться, то потом можно пожалеть. То душевное волнение, которое вы сейчас испытываете, может стать для вас мощным источником той силы, которая может подготовить вас к безупречной смерти. Зная, что следующий час станет для вас последним, впитывайте впечатления, которые он вам принесет, как истинный гурман. Когда Госпожа Смерть вас позовет, будьте всегда к этому готовы. Мастер знает, как извлечь из каждого лакомого кусочка последнюю каплю самого ценного. Учитесь быть мастерами жизни.
В молодости я учился ремеслу изготовления духов. Я учился получать из жизни ее эссенцию, ее тончайшие свойства. Во всем ищите наиболее ценное, умейте отделить тончайшее от грубого. Тот, кто научился извлекать эссенцию, самое ценное из каждого момента жизни, тот обладает сознанием любого качества.
Он не способен на то, что сделал бы с миром какой-нибудь дикарь.
Возможно, в последние мгновенья жизни у вас не будет выбора, где или с кем быть, но за вами останется выбор, насколько ценно вы их проведете. Умение извлекать ценное из жизни – то же самое, что извлекать из пищи, воздуха и впечатлений те субстанции, которые необходимы для построения высших тел. Если вы хотите извлечь из жизни самое ценное для себя, оно все равно должно служить высшему благу, себе достаточно оставить совсем немного. Работать над собой ради блага других – хитроумный способ получить лучшее от жизни для самого себя. Если вы не будете удовлетворены своим последним часом, значит, вы не будете довольны всей своей жизнью в целом. Умереть – значит пройти через нечто, что невозможно повторить вновь. Попусту тратить наше драгоценное время – значит, лишить себя возможности извлекать самое ценное из жизни.
Прожить в этом мире от начала до конца – означает еще одно проявление Абсолюта. Все великие философы очень тщательно готовились к приходу последнего часа своей жизни. А сейчас я вам дам упражнение на подготовку к своему последнему часу на земле. Постарайтесь не исказить ни одного слова из предлагаемого упражнения.
Упражнение
Оглянитесь на только что прошедший час, как если бы он был для вас последним часом на земле, и вы только что осознали, что умерли. Спросите себя, довольны ли вы последним часом своей жизни?
А теперь оживите себя вновь и поставьте перед собой цель в течение следующего часа (если вам посчастливится его прожить) извлечь из жизни немного больше, чем вам удалось в предыдущий час. Определите, где и когда Вам следовало быть более осознанным, где проявить больше внутреннего огня.
А теперь откройте пошире ваши глаза: под этим я понимаю – откройте себя для больших возможностей, будьте чуть посмелей, чем вы были в предыдущий час. Поскольку вы знаете, что это ваш последний час и вам нечего терять, постарайтесь набраться мужества хотя бы теперь. Конечно, только без глупостей.
Узнайте себя лучше, посмотрите на свою машину как бы со стороны… Теперь, когда умираешь, не к чему думать о том, как сохранить репутацию, свой престиж.
И впредь, вплоть до действительно последнего часа, настойчиво стремитесь получить как можно больше ценного от жизни, развивайте интуицию. Каждый час тратьте хоть несколько мгновений, чтобы беспристрастно оценить час минувший, а затем настройтесь на то, чтобы извлечь еще больше полезного последующего часа.
Если рассматривать каждый час как отдельную единицу жизни, делайте все, что в ваших силах, чтобы использовать каждую единицу жизни наиболее полно. Заставьте себя найти путь, который делал бы каждый последующий час больше, чем предыдущий, но одновременно, давал возможность рассчитаться с накопившимися на данный момент долгами. Увеличение самоощущения или самоосознания “Я”, а также умение управлять собой, позволит изменить работу вашей машины, которую заносит, что служит указанием на действительные изменения. И совершенно неважно, что думает об этом сама машина.
…Прожить оставшуюся жизнь, репетируя час за часом свою смерть, – отнюдь не патология. Никто не может получить от жизни больше, чем больной раком, примерно знающий, когда он умрет. И если он тщательно продумал, как провести оставшиеся дни, он не станет менять в корне свою жизнь, однако может позволить себе съездить туда, куда давно его тянуло, но чего он не мог сделать при обычных обстоятельствах.
Человек, который знает, что скоро умрет, постарается максимально использовать каждый оставшийся ему час жизни. Именно это имел ввиду Христос, когда говорил, что последние дни наступят скоро – дни перед Страшным Судом. Мы все стоим перед лицом Суда, но судят нас не другие люди, а мы сами даем окончательную оценку своей жизни. Мы не должны провалиться на самом серьезном экзамене, где самый серьезный судья наше “Я”.
Каждый момент в отдельности, взятый без относительно другого момента, представляет частицу вечного Творения. Следовательно, в любой момент можно извлекать тончайшие субстанции, которые можно назвать “эссенция жизни”.
Мысленно представьте себе субстанцию “воздух” или субстанцию “впечатления”. Наконец, нарисуйте мысленно субстанцию “момент”. Да, это действительно субстанции, даже мгновения времени.
Если нам удастся извлекать более тонкие субстанции из этих более грубых субстанций, то, рано или поздно, придется чем-то за это заплатить. Этот закон называется Законом Равновесия. Поэтому нам придется научиться немедленно платить за то, что мы получаем от жизни. Только в этом случае у нас не будет долгов. Платить немедленно – это то, что называют “реально делать”. “Делать” – это думать, чувствовать, двигаться, но “реальная активность” – платить немедленно.
Делать – может означать только одно: извлекать квинтэссенцию из каждого момента жизни и одновременно платить по всем долгам природе и самому себе, но только при наличии “Я” можно уплатить немедленно.
Настоящая жизнь состоит не в изменении активности, а в изменении качества активности. Судьба – она и есть судьба. Каждый из нас должен найти свое место в общем порядке вещей. Еще не слишком поздно сделать это сейчас, хотя большую часть жизни вы впустую потратили на спячку. Начиная с сегодняшнего дня вы можете начать готовиться к смерти и, в то же время, повышать качество своей жизни. Но не тяните с началом, может, и на самом деле вам остался всем один час жизни.
Вопрос: Можно ли рассказать обо всем этом другим? Я считаю важным все то, что мы услышали здесь сегодня вечером.
Вы можете повторить слово в слово, но до тех пор, пока вы не сделаете это для себя, это ничем не будет значить для других. Существование есть орудие или инструмент для действия. Поразмышляйте на эту тему и узнайте, почему это верно.
Вопрос: Следовательно, мы не можем платить долги, если мы не существуем и отсутствует “Я”?
А чего ради у вас такая необходимость платить? За что? Если жизнь – всего лишь случайность, то нет смысла продолжать. Это вовсе не значит, что надо кончать жизнь самоубийством. Наоборот, надо приложить все усилия, чтобы жить. Человек заурядный всегда живет, просто плывя по течению. Он не просто спит, а полностью мертвец. Чтобы действительно жить, надо способствовать усилиям природы, брать от жизни активно, а не поступать пассивно – как получится.
Извлекая из жизни самое ценное, надо уметь управлять своими желаниями. Проследите, насколько беспристрастно вы можете оценить сами себя. Присмотритесь к себе и вы обнаружите, сколько существует удивительных способов быть беспристрастным. Каждый раз мысленно отмечайте различные моменты проявления желаний. Делайте все по-прежнему, но только обязательно осознавайте их присутствие. Перелейте в мир часть своей крови, но более высокого плана.
В конце каждого часа, оценив его пользу, представьте себе, что вы просыпаетесь в совершенно незнакомом для вас мире, по сравнению с часом предыдущим. Следует отметить, что кажущееся продолжение жизни предыдущего часа в действительности меняется ежечасно, хотя предметы и люди кажутся теми же самыми. Со временем вы сможете научиться видеть себя в виде призрака некой субстанции, который переходит из одного мира в другой, как незваный гость природы.
Если рассматривать с такой точки зрения, оцените все совершаемое в обычной жизни. Видя результаты всех своих напряженных усилий в прошлом, задумайтесь над тем, какой прок от всего этого сейчас, в последний час жизни. Те, кто занят Работой, во многом мертвы для этого мира и одновременно живее всех остальных в нем. Работа… Нечто странное, неприметное, но для многих жизнь без нее немыслима.
В обычном понимании жизнь – суета сует. Каким бы большим не казалось достижение по земным масштабам, рано или поздно оно оборачивалось потерей. Время истирает в пыль даже песчинки. Даже самых великих в истории людей рано или поздно забывали. Чтобы понять истинные возможности жизни на земле, надо найти то, чего можно добиться в этом мире и что будет действительно полезным в Реальном Мире.
Внимательно проследите жизнь всех великих людей, которые командовали армиями, властвовали над другими. Какой им прок от всех своих великих дел теперь, после смерти? Даже при их жизни все эти дела были не более, чем пустые мечтания. Мы здесь не для того, чтобы восхвалять самих себя и вознаграждать себя; самое отвратительное в заурядном человеке – умение побыстрее удовлетворить свою плоть.
Большинство людей находят массу отговорок не работать над собой. Они полностью в плену у своих слабостей. Но сейчас речь идет не о них, а о вас. Поймите меня правильно, я не нуждаюсь в последователях, я скорее заинтересован найти хороших организаторов, настоящих бойцов для нового мира. Я понимаю слабость организации, так как в данном случае речь идет не о простой организации, которая была бы инициативной.
Еще раз напоминаю, научитесь с наибольшей пользой проживать каждый свой час. Составьте подробный план на последний час жизни. Чтобы понять, как надо умереть, вам придется пустить глубокие корни в жизнь, лишь тогда вы сможете умереть как человек, а не как собака. Однако не каждому дано умереть. Можно стать удобрением для нашей планеты, но это вовсе не означает умереть на самом деле. Умереть для этого мира навечно – это честь. За такую честь надо заплатить сознательной работой и преднамеренным страданием. Такое право надо заработать.
Попытайтесь относительно ясно представить себе свой последний час жизни на земле. Напишите как бы сценарий этого последнего часа, словно речь идет о съемках фильма. Спросите себя ? “Так ли я хочу распорядиться своим последним часом?” Если ответ не удовлетворит вас, переписывайте сценарий до тех пор, пока он вам понравится.
Смотрите на жизнь как на бизнес. Для вас время – это деньги жизни. Когда вы пришли в этот мир, вам была отпущена определенная сумма, которую вы не можете превысить. Время единственная валюта, которой вы платите за жизнь. Теперь вы видите, как глупо вы растратили большую ее часть.
Вы даже не достигли простой жизненной цели – отдыхать. Как бизнесмены вы не удались, как потребители жизни – сами себя обманули. Вы всю жизнь полагали, что все дается даром, а теперь вдруг обнаружили, что – не даром. Вы платите за пользование временем, поэтому каждый миг вашего пребывания здесь чего-то стоит.
Как же вам все-таки возместить хоть когда-нибудь эти потери. Проверьте, это постоянные или временные потери для вашего банковского счета? Потеряли вы или удачно поместили свой капитал? Если вы все деньги потратили на отпуск, то вам не остается ничего иного, кроме тоски по прошлому.
В течение многих лет вы тратили время так, словно родители выдали вам на него открытый банковский счет. Но вот состояние спущено, вы прогорели и обнаружили, что остались одни и ни на кого не можете рассчитывать. На банковском счете времени больше нет. Теперь вы вынуждены зарабатывать каждый час жизни. Всю свою жизнь вы вели себя, как ребенок, а время тратили, как молодожены.
Наш основной враг, который мешает приложить нужные усилия, – безнадежность. Знаю, у вас найдется много отговорок и оправданий тому, чтобы не готовить себя к своему последнему часу. Привычка – большая сила, но раз начав, вы можете научиться делать с каждым разом все больше и больше.
Не теряйте ни одного дня попусту, заставляйте себя хотя бы час в день прилагать усилия, иначе потеряете все, что приобрели. Думайте о репетиции своего последнего часа, как о занятиях балетом – заниматься надо всю жизнь. У меня в день на это упражнение уходит четыре часа, а в молодости я посвящал ему раза в два больше.” 

– Г. Гюрджиев –

წარმოიდგინეთ, მხოლოდ რამოდენიმე წუთი დაგრჩათ, შეიძლება ერთი საათი. რაღაც შემთხვევის წყალობით ზუსტად გაიგეთ, თუ როდის გარდაიცვლებით. რას გააკეთებდით თქვენი ცხოვრების ამ უძვირფასესი საათის განმავლობაში, რომელსაც ამ სამყაროში გაატარებთ? შეძლებთ მოასწროთ ყველაფრის გაკეთება უკანასკნელი საათის განმავლობაში, გაქვთ რაიმე იდეა როგორ მოახერხებთ ამას?

და როდესაც უკანასკნელად ამოისუნთქვათ, იგრძნობთ კმაყოფილებას იმის ცოდნით, რომ ყველაფერი გააკეთეთ თქვენს ცხოვრებაში რაც შეგეძლოთ, რათა შეგესრულებინათ მოვალეობა საკუთარი „მე“-ს წინაშე. რეალურ სამყაროში ყველა კოსმოსი ერთდროულად არსებობს, ყოველთვის ვიბრირებს, ყოველთვის ელის ისე, როგორც შვილი ელის მეზღვაურ მამას.

ამ სამყაროში ყველაფერს თავისი დასაწყისი და დასასრული აქვს. ნამდვილ სამყაროში ყველაფერი სახეზეა და ერთ მშვენიერ დღეს, თქვენ მოგეცემათ შესაძლებლობა დაივიწყოთ ყველაფერი და დატოვოთ იგი სამუდამოდ.
თავისუფლება მილიონჯერ უფრო ღირებულია, ვიდრე გათავისუფლება. თავისუფალი ადამიანი, თუნდაც მონობაში მყოფი, მუდამ საკუთარი თავის ბატონ-პატრონი რჩება. მაგალითად თუ მე რამეს მოგცემთ, მოდით ვთქვათ ავტომობილს, რომელშიაც საწვავი არ არის, ის ადგილიდან ვერ დაიძვრება. თქვენს ავტომობილს სპეციალური საწვავი სჭირდება, თუმცა მხოლოდ თქვენ შეგიძლიათ განსაზღვროთ რა სახის საწვავია საჭირო და სად უნდა იშოვნოთ იგი.

თქვენ უნდა მიხვდეთ, როგორ შეიძლება მიიღოთ ჩემი იდეები და აქციოთ თქვენად, თანაც ისე რომ ისინი მხოლოდ თქვენი გახდნენ. თქვენი ავტომობილი ვერ იმუშავებს იმ საწვავზე, რომელზედაც ჩემი მუშაობს. მე მხოლოდ დაუმაშავებელი ნედლეულის შემოთავაზება შემიძლია. თქვენ კი უნდა აიღოთ მისგან ის, რისი გამოყენებაც შეგიძლიათ. ამის შემდეგ, უკვე შეგიძლიათ, უფრო გაბედულად მიუჯდეთ საჭეს.

ორგანული სიცოცხლე ძალზედ სუსტია. ჩვენი სხეული ნებისმიერ წამს შეიძლება გარდაიცვალოს. სიკვდილამდე ყოველთვის ერთი ნაბიჯია. თუ კიდევ ერთი დღე მოახერხებთ ცხოვრებას, ეს მხოლოდ ბუნების მიერ შემთხვევით მონიჭებული შესაძლებლობაა. და თუ კიდევ ერთი საათით გაიხანგრძლივებთ სიცოცხლეს, შეგიძლიათ იღბლიანად ჩათვალოთ თავი. ამ კონცეფციის ჩამოყალიბების წამიდან ჩვენ ნასესხები დროით ვცხოვრობთ.

ამ სამყაროში, ყოველი წამის განმავლობაში უნდა ვგრძნობდეთ სიკვდილს – გქონდეთ ყველა თქვენი საქმე მოწესრიგებული უკანასკნელი საათის დადგომამდე. მაგრამ როგორ შეიძლება ვინმემ იცოდეს ზუსტად როდისაა მისი უკანასკნელი საათი? თავი რომ დაცულად იგრძნოთ, ეცადეთ თქვენი საქმეები, ბუნებასთან და საკუთარ თავთან ერთად, დაალაგოთ ყოველ საათში რომელიც გეძლევათ. ასე არასდროს არაფერს შეხვდებით მოუმზადებელი.
ამას ადამიანებს სკოლებიდან დაწყებული უნდა ასწავლიდნენ: როგორ ისუნთქონ, იკვებონ, იმოქმედონ და მოკვდნენ სწორად. ეს საგანმანათლებლო პროგრამის ნაწილი უნდა გახდეს. ამ პროგრამაში აუცილებელია შედიოდეს ის, თუ როგორ შეიძლება მოვახდინოთ საკუთარი „მე“-ს რეალიზაცია და ცნობიერების ფორმირება.

შეკითხვა: როგორ მოვიქცეთ თუ არ გვაქვს შეგრძნება, რომ რაღაც გვრჩება დაუმთავრებელი?

გურჯიევმა, მცირე პაუზის შემდეგ, ღრმად ჩაისუნთქა და თქვა:

ჰკითხეთ საკუთარ თავს, ვინ აღმოჩნდება პრობლემებში, თუ ძაღლივით დაიღუპებით. სიკვდილის მომენტისთვის თქვენ ბოლომდე უნდა იცნობდეთ საკუთარ თავს და გრძნობდეთ რომ ყველაფერი გააკეთეთ, რათა გამოგეყენებინათ თქვენში არსებული შესაძლებლობები, იმ განსაზღვრული დროის მანძილზე, რომელიც მოგეცათ.

ახლა თქვენ ბევრი არაფერი იცით თქვენს შესახებ, მაგრამ ყოველდღიურად უფრო ღრმად და ღრმად იქექებით ამ ძვლების ჩანთაში და იწყებთ უფრო მეტი და მეტი დეტალების შესწავლას. დღიდან დღემდე თქვენ აღმოაჩენთ რა უნდა გაგეკეთებინათ და რა უნდა გააკეთოთ ხელახლა იქიდან, რაც აქამდე გიკეთებიათ. ნამდვილი ადამიანი ისაა, რომელიც იღებს ცხოვრებიდან ყველაფერს, რაც ღირებული იყო მასში და ამბობს: „ახლა უკვე შემიძლია მოვკვდე“. ჩვენ უნდა ვეცადოთ ისე ვიცხოვროთ, რომ ნებისმიერ დღეს შეგვეძლოს ვთქვათ: „დღეს მე შემიძლია მოვკვდე და არაფერზე ვინანო.“

არასოდეს გაატაროთ უნაყოფოდ თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათი, რადგან ეს შეიძლება თქვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი საათი გახდეს. თუ მას არასწორად გამოიყენებთ, შეიძლება მომავალში ინანოთ. ის გულწრფელი აღელვება, რომელსაც ახლა გრძნობთ შეიძლება თქვენთვის ყველაზე ძლიერი ძალა აღმოჩნდეს, რომლის წყალობით სრულყოფილი სიკვდილისთვის მოემზადებით. ცოდნა იმისა რომ მომავალი საათი თქვენთვის უკანასკნელი შეიძლება იყოს, წარმოშობს შთაბეჭდილებებს, რომელსაც შეუძლია გვაგრძნობინოს ნამდვილი გურმანი. როდესაც ქალბატონი სიკვდილი გეახლებათ, იყავით მზად, ყოველთვის. ოსტატმა იცის, როგორ შეიძლება თითოეული გემრიელი ნაწილისგან აიღოს ყველაზე ღირებული და მნიშვნელოვანი. ისწავლეთ იყოთ თქვენი ცხოვრების ოსტატი.

როდესაც ახალგაზრდა ვიყავი, ვისწავლე თუ როგორ შეიძლება მიმეღო ცხოვრებისგან მისი არსი, მისი ყველაზე ფაქიზი ნაწილები. ყველაფერში ყველაზე ღირებულის პოვნას ეცადეთ, ისწავლეთ გაარჩიოთ კარგი ცუდისგან. მან ვინც ისწავლა როგორ გამოარჩიოს ცხოვრების არსი, მისი სიცოცხლის ყველაზე მნიშნელოვან წამებში, ის ფლობს ნებისმიერი ხარისხის ცნობიერებას.

მას შეუძლია გაუკეთოს სამყაროს ის, რასაც ცხოველი ვერ შეძლებდა. შესაძლოა თქვენი ცხოვრების უკანასკნელ წამებში არ მოგეცეთ შესაძლებლობა, აირჩიოთ სად და ვისთან ერთად გაატაროთ ეს წუთები, მაგრამ თქვენ გექნებათ საშუალება გადაწყვიტოთ, თუ რამდენად ღირებულად გაატარებთ ამ დროს. შესაძლებლობა რომ მიიღოთ ცხოვრებისგან ღირებულებები, ძალიან ჰგავს საკვების, ჰაერისა და შთაბეჭდილებებისგან იმ ნივთიერებების მიღებას, რაც სრულყოფილი სხეულის ჩამოყალიბებაში დაგეხმარებათ.

თუ გსურთ მიიღოთ ცხოვრებისგან საუკეთესო რამ, ეს მხოლოდ კარგი და მაღალი მიზნებისთვის უნდა გააკეთოთ. თქვენთვის მცირე ნაწილის დატოვებაც კი საკმარისია. იმუშაოთ საკუთარ თავზე იმისათვის, რომ სხვებს კარგი გაუკეთოთ საზრიანი გზაა, რომ მიიღოთ თქვენთვის საუკეთესო ამ ცხოვრებისგან. თუ თქვენ არ იქნებით კმაყოფილი თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათით, მაშინ განვლილი ცხოვრებაც არ მოგანიჭებთ ბედნიერებას. გარდაიცვალო, ნიშნავს გაიარო ის, რისი განმეორებაც შეუძლებელია. თუ თქვენს ძვირფას დროს არაფერს ახმართ, ნიშნავს რომ სრულიად მოკლებული ხართ შესაძლებლობას, მიიღოთ ცხოვრებისგან ყველაფერი,რაც ღირებულია..

ამ სამყაროში, ცხოვრების გავლა დასაწყისიდან დასასრულამდე , სისრულის ასპექტს წარმოადგენს. ყველა უდიდესი ფილოსოფოსი მუდმივად ემზადებოდა საკუთარი ცხოვრების უკანასკნელი საათისთვის. ახლა მე თქვენ მოგცემთ სავარჯიშოს, რათა მოემზადოთ თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათისთვის. ეცადეთ არასწორად არ განმარტოთ რომელიმე სიტყვა მოცემული სავარჯიშოდან.

სავარჯიშო

შეხედეთ საათს,რომელიც გავიდა, თითქოს ეს თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათი იყო და გაანალიზეთ რომ უკვე გარდაიცვალეთ. შეეკითხეთ საკუთარ თავს, ხართ თუ არა კმაყოფილი განვლილი საათით?

ამის შემდეგ კი ისევ გააცოცხლეთ საკუთარ თავი და დაისახეთ მიზნად: შემდეგ საათში (თუ გაგიმართლათ და მოგეცათ იგი) ეცადეთ მიიღოთ ცხოვრებისგან იმაზე მეტი, ვიდრე წინა საათში მიიღეთ. განსაზღვრეთ, სად და როდის უნდა ყოფილიყავით ძლიერი და სად უნდა გამოგეჩინათ უფრო მეტი შინაგანი ცეცხლი.

ახლა კი ფართოდ გაახილეთ თვალები. ვგულისხმობ, რომ გაუღეთ კარი მეტ შესაძლებლობებს, იყავით მეტად გაბედული, ვიდრე გასულ საათში. რადგან იცით რომ ეს თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათია და არაფერი გაქვთ დასაკარგი.. ეცადეთ ძალა მოიკრიბოთ – თუნდაც მხოლოდ ახლა. სისულელეების კეთების გარეშე, რა თქმა უნდა.
ეცადეთ უკეთ გაიცნოთ საკუთარი თავი, შეხედეთ თქვენს მანქანას გვერდიდან. ახლა როცა კვდებით, უკვე აზრი აღარ აქვს ფიქრს თქვენს პრესტიჟსა და რეპუტაციაზე.

და ამის შემდეგ, ვიდრე უკანასკნელი საათი დადგებოდეს, გახდით შეუპოვარი იმისათვის, რომ მიიღოთ რაც შეიძლება მეტი ღირებული რამ ცხოვრებისაგან, განივითარეთ ინტუიცია. გამოყავით თუნდაც რამოდენიმე წუთი, რომ გაანალიზოთ ყოველი საათი, რომელიც გავიდა და აიძულეთ საკუთარი თავი, რომ მიიღოთ მეტი შემდეგ საათში.
თუ თითოეულ საათს სიცოცხლის ცალკეულ ნაწილებად შეხედავთ, მხოლოდ მაშინ ეცდებით გამოიყენოთ თითოეული ნაწილი სრულიად. აიძულეთ საკუთარი თავი, რომ იპოვნოს გზა რომ გახადოს ყოველის შემდეგი საათი უკეთესი და ასევე არ დაგავიწყდეთ ყურადღება მიაქციოთ იმ ვალებს, რომლებიც აქამდე დაგიგროვდათ.

გაზარდეთ თვითშეგრძნება და ცოდნა საკუთარი თავის მიმართ. თვითშეგრძნებისა და საკუთარი „მე“-ს გაცნობიერების ამაღლება, ასევე საკუთარი თავის მართვის უნარი შეცვლის თქვენი მანქანის მუშაობას, რაც მოგვცემს რეალური ცვლილებების საფუძველს. და საერთოდ არ აქვს მნიშვნელობა, თავად მანქანა რას ფიქრობს ამაზე.
იცხოვრო მთელი ცხოვრება სიკვდილის შეგრძნებით საათიდან საათამდე, პათოლოგია სულაც არ არის. არავის შეუძლია მიიღოს მეტი ცხოვრებისგან, ვიდრე კიბოთი დაავადებულ პაციენტს, ვინც დაახლოებით იცის როდის მოკვდება. და მას შემდეგ რაც მან უკვე იცის, თუ როგორ სურს გაატაროს დარჩენილი სიცოცხლე, მას არ სჭირდება სრულიად შეცვალოს იგი, მაგრამ ის შეიძლება წავიდეს იქ, სადაც ყოველთვის სურდა წასვლა, რასაც იგი სხვა შემთხვევაში არ გააკეთებდა.

ადამიანი რომელმაც იცის, რომ მალე მოკვდება ეცდება მაქსიმალურად გამოიყენოს დარჩენილი ცხოვრების თითოეული საათი. ეს ზუსტად ისაა, ქრისტე რომ ამბობდა აღსასრულის დღეები მალე დადგებაო – დღეები საბოლოო განკითხვამდე. ჩვენ ყველანი განკითხვის წინაშე ვდგავართ, მაგრამ სხვები კი არ განგვიკითხავენ, არამედ ჩვენ ვუკეთებთ უკანასკნელ შეფასებას საკუთარ ცხოვრებას. ჩვენ არ უნდა ჩავიჭრათ ყველაზე მნიშვნელოვან გამოცდაში, სადაც ყველაზე სერიოზულ განმსჯელად საკუთარი თავი გვევლინება.

ყოველი წამი, ცალ-ცალკე აღებული, სხვა წამთან შედარების გარეშე წარმოადგენს მუდმივი ქმნილების ნაწილს. მაშასადამე, თითოეული წამიდან ჩვენ შეგვიძლია მივიღოთ ყველაზე ღირებული მატერია, რასაც „ცხოვრების არსი“ შეგვიძლია ვუწოდოთ. წარმოიდგინეთ მატერია „ჰაერი“ ან მატერია „შთაბეჭდილებები“. საბოლოოდ ეცადეთ გონებაში ჩაიბეჭდოთ მატერია „წამი“. დიახ, დროის წამებიც კი მატერიები არიან.

თუ ჩვენ შევძლებთ მივიღოთ ყველაზე კარგი რამ, ყველაზე ცუდისგან, ადრე თუ გვიან მოგვიწევს ამის საფასურის გადახდა. ამ წესს „ბალანსის კანონი“ ეწოდება. სწორედ ამიტომ ვსწავლობთ, როგორ გადავიხადოთ მაშინვე ყველაფრისთვის, რასაც ვიღებთ ცხოვრებაში. მხოლოდ ამის შემდეგ აღარ გვექნება ვალები. მაშინვე გადახდა – არის ის, რასაც „ნამდვილად კეთება“ ჰქვია. აკეთო ნიშნავს იფიქრო, იგრძნო, იმოქმედო, მაგრამ „ნამდვილად კეთება“ მაშინვე გადახდას ნიშნავს.

გააკეთო შეიძლება ნიშნავდეს მხოლოდ ერთ რამეს: მიანიჭო მნიშნელობა ცხოვრების თითოეულ წამს და ამ წამშივე გადაუხადო ყველა ვალი ბუნებასა და საკუთარ თავს. მაგრამ მხოლოდ მაშინ შეძლებთ „მაშინვე გადახდას“, როცა „საკუთარი მე“ გაგაჩნიათ.

ნამდვილი ცხოვრება საქმიანობის შეცვლას კი არ გულისხმობს, არამედ იმის ხარისხის ცვლილებას, რასაც აკეთებთ. ბედისწერა ბედისწერაა. თითოეულმა ჩვენგანმა უნდა აღმოაჩინოს საკუთარი თავი საგანთა საერთო წესრიგში. არასოდეს არაა გვიან დაიწყოთ ამის კეთება, რადგან შესაძლოა მთელი თქვენი ცხოვრების უმეტესი ნაწილი ძილში გაატარეთ. დღეიდან დაწყებული, თქვენ შეგიძლიათ მოემზადოთ სიკვდილისთვის და ამავდროულად თქვენი ცხოვრების ხარისხიც გაიუმჯობესოთ. არასოდეს გადადოთ დაწყება – შესაძლოა მართლაც ცხოვრების ერთადერთი საათი დაგრჩათ.

შეკითხვა: შეიძლება ეს სხვებსაც გავუზიაროთ? ვფიქრობ ძალიან მნიშვნელოვანი რამ მოვისმინეთ ამ საღამოს.
– დიახ, თქვენ შეგიძლიათ სიტყვასიტყვით მოუყვეთ სხვას, მაგრამ ვიდრე თავად არ გააკეთებთ მას საკუთარი თავისთვის, ის სხვისთვისაც არაფერი იქნება. არსებობა საშუალება, ან ინსტრუმენტია მოქმედებისთვის. იფიქრეთ ამაზე და მიხვდებით თუ რატომაა ასე.

შეკითხვა: მაშასადამე, ჩვენ არ შეგვიძლია გავისტუმროთ ვალი, თუ არ ვარსებობთ, ანუ „საკუთარი მე“ არ გაგვაჩნია? საერთოდ რატომ არის საჭირო გადახდა? ან რისთვის უნდა გადავიხადოთ? თუ სიცოცხლე მხოლოდ შემთხვევითობაა, მაშინ რა აზრი აქვს გაგრძელებას.

ეს არ ნიშნავს, რომ სიცოცხლე თვითმკვლელობით უნდა დაასრულოთ, პირიქით უნდა ყველა ძალა უნდა იხმაროთ, რომ „იცხოვროთ“. ჩვეულებრივი ადამიანი ყოველთვის ცხოვრობს, უბრალოდ დინებას მიჰყვება. მას უბრალოდ კი არ სძინავს, ის აბსოლუტურად მკვდარია. ნამდვილად რომ იცხოვრო, აუცილებელია ბუნების მიერ მოცემულ შესაძლებლობებს მხარი აუწყო, აქტიურად მისდიო ცხოვრების რიტმს, პასიურად არ უნდა მოქმედებდეთ – „ისე როგორც გამოვა“. არ უნდა წახვიდეთ იქ, სადაც დინება წაგიყვანთ.

ცხოვრებისგან ყველაზე ღირებულის მისაღებად, აუცილებელია მართავდეთ საკუთარ სურვილებს. შეხედეთ და დაფიქრდით, მიუკერძოებლად როგორ აფასებთ საკუთარ თავს. დააკვირდით თქვენს თავს ყურადღებით და დაინახავთ ბევრ საინტერესო გზას, რომ იყოთ მიუკერძოებელი. ყოველთვის, გონებაში გამოყავით, განსხვავებული წამები, როდესაც სურვილები გაჩნდება. იმოქმედეთ როგორც ადრე, მაგრამ ყოველთვის გახსოვდეთ მათი არსებობა. შეუშვით სამყაროში საკუთარი სისხლის ნაწილი, უფრო და უფრო მეტად.

ყოველი საათის დასასრულს, როცა შეაფასებთ მის ვარგისიანობას, წარმოიდგინეთ რომ გაიღვიძეთ აბსოლუტურად უცნობ გარემოში, იმასთან შედარებით , რაც უკვე გაიარეთ. მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ უკანასკნელი საათი რეალურად ყოველ საათში იცვლება, თუმცა ადამიანები და საგნები ისეთივენი რჩებიან როგორებიც იყვნენ. დროთა განმავლობაში, თქვენ ისწავლით საკუთარ თავის, როგორც განსაზღვრული მატერიის სულის დანახვას, რომელიც ერთი სამყაროდან მეორეში მოძრაობს, როგორც ბუნების დაუპატიჟებელი სტუმარი. მოცემული გადმოსახედიდან შეაფასეთ ყველაფერი, რასაც ცხოვრებაში აკეთებთ. გადახედეთ თქვენს წარსულ მცდელობათა შედეგებს და დაფიქრდით რა მნიშვნელობა გააჩნიათ მათ ახლა, თქვენი ცხოვრების უკანასკნელ საათში. ისინი ვინც ამ საქმით არიან დაკავებულები, ამ ცხოვრებისთვის ცოცხლები არ არიან, მაგრამ ამავდროულად უფრო მეტად ცოცხლები არიან, ვიდრე სხვა ნებისმიერი. ეს სამუშაო… რაღაც უცნაური, შეუჩნეველია, თუმცა ბევრისთვის შეუძლებელია ცხოვრება მის გარეშე.

ჩვეულებრივი გაგებით ცხოვრება ამაოებათა ამაოებაა. რაოდენ დიდიც არ უნდა ჩანდეს მიღწევა მიწიერი მასშტაბებით, ადრე თუ გვიან ის მაინც იკარგება. ქვიშაც მტვრად იქცევა დროთა განმავლობაში. ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანებიც კი დავიწყებია ისტორიას. ცხოვრების ნამდვილი შესაძლებლობების არსს რომ ჩავწვდეთ, აუცილებელია აღმოვაჩინოთ, თუ რისი მიღწევა შეგვიძლია ამ სამყაროში, რაც რეალურ სამყაროში გამოსადეგი იქნება.
ყურადღებით დააკვირდით დიდი ადამიანების ცხოვრებას, მათ ვინც არმიებს უძღვებოდნენ, ვისაც ძალა გააჩნდა სხვებზე. რა სარგებელი აქვს მათთვის ამ დიდ ქმედებებს დღეს, როცა ისინი ცოცხლები აღარ არიან? მაშინაც კი როცა ისინი ცოცხლები იყვნენ, მათი დიადი საქმეები ცარიელ ოცნებებზე მეტი არ იყო. ჩვენ არ ვარსებობთ იმისათვის, რომ საკუთარი თავი წარმოვაჩინოთ, ყველაზე საზიზღარი ნიშანი ჩვეულებრივი ადამიანისა, არის უნარი, რომ სწრაფად დააკმაყოფილოს საკუთარი ხორცი.

ადამიანთა უმრავლესობა უამრავ მიზეზს აღმოაჩენს, რომ არ იმუშაოს საკუთარ თავზე. ისინი საკუთარი სისუსტის სრულ ტყვეობაში არიან. მაგრამ ახლა ჩვენ მათზე კი არ ვსაუბრობთ, არამედ თქვენზე. სწორად გამიგეთ, მე არ მჭირდება მიმდევრები, მე დაინტერესებული ვარ ვიპოვნო ნამდვილი ორგანიზატორები, ნამდვილი მეომრები ახალი სამყაროსთვის. მე მესმის ორგანიზაციის სისუსტის შესახებ, რადგან ახლა ჩვეულებრივ ორგანიზაციაზე არ ვსაუბრობ, რომელიც ინიციატივებისგან შედგება, მე კიდევ ერთხელ გახსენებთ რომ იცხოვროთ ყოველი საათი უფრო მეტი პროდუქტიულობით. შექმენით უკანასკნელი საათის დეტალური გეგმა. იმისათვის რომ მიხვდეთ როგორ უნდა გარდაიცვალოთ, უნდა ჩაუშვათ ღრმა ფესვები თქვენს ცხოვრებაში, მხოლოდ ამის შემდეგ გექნებათ შესაძლებლობა გარდაიცვალოთ როგორც ადამიანი და არა ძაღლი. ყველას არ ეძლევა ეს შესაძლებლობა. თქვენ შეიძლება გახდეთ სასუქი ამ პლანეტისთვის, მაგრამ ეს სინამდვილეში არ ნიშნავს, რომ გარდაიცვალეთ. გარდაიცვალოთ ამ სამყაროსთვის სამუდამოდ – პატივია. ამ პატივისვის კი საჭიროა გადაიხადოთ გაცნობიერებული შრომითა და წინასწარ განზრახული ტანჯვით – უნდა ღირსეულად მოიპოვოთ ეს უფლება.

ეცადეთ, ნათლად წარმოიდგინოთ საკუთარი თავი თქვენი ცხოვრების უკანასკნელ საათში. დაწერეთ ამ საათის გარკვეული მონახაზი, ისე თითქოს ფილმის სცენარს წერდეთ. შეეკითხეთ საკუთარ თავს: „როგორ გსურთ მოაწყოთ თქვენი ცხოვრება?“ თუ პასუხით კმაყოფილი არ იქნებით, შეცვალეთ სცენარი ისე როგორც თქვენ გსურთ.
შეხედეთ ამას როგორც ბიზნესს. თქვენთვის დრო ფულია ცხოვრებაში. როდესაც იბადებით, გარკვეული ოდენობის თანხა გეძლევათ, რომელიც არ შეიძლება გაიზარდოს. დრო უბრალოდ ვალუტაა, რომლითაც ცხოვრებას უხდით საფასურს. ახლა დააკვირდით, როგორ გამოიყენეთ ამ ფულის უმეტესი ნაწილი ბრიყვულად. თქვენ ცხოვრების ყველაზე მნიშვნელოვან მიზანსაც კი ვერ მიაღწიეთ – ბედნიერებასა და დასვენებას. თქვენ დამარცხდით როგორც ბიზნესმენი და როგორც ცხოვრების მონაწილე – თქვენ საკუთარი თავი მოატყუეთ. მთელი ცხოვრება ფიქრობდით, რომ ყველაფერი უფასოდ გეძლეოდათ და ახლა მოულოდნელად აღმოაჩინეთ რომ უფასო არაფერია. თქვენ იხდით ამ დროის გამოყენებისთვის, სწორედ ამიტომაა რომ ყოველ წუთს, რომელსაც აქ ატარებთ თავის საფასური აქვს.
და მაინც, როგორ შეიძლება ამ დანაკარგის ანაზღაურება? შეამოწმეთ, იქნებ დეფიციტი თქვენს საბანკო ანგარიშზე მხოლოდ დროებითია ან იქნებ მუდმივია და არ იცვლება? დაკარგეთ დრო ან მოახერხეთ მისი წარმატებით ინვესტირება? თუ მთელი თქვენი ფული შვებულებებში დახარჯეთ, არაფრის გაკეთება აღარ შეიძლება, გარდა იმისა  რომ გული დაგწყდეთ წარსულზე.

წლების მანძილზე ცხოვრებას ისე მოიხმარდით თითქოსდა მშობლებმა ულიმიტო საბანკო ანგარიში გაჩუქეს. მაგრამ ახლა ანგარიში გამოყენებულია და თქვენ ხედავთ, რომ მარტო ხართ და გვერდით არავინაა რომ დაეყრდნოთ. აღარ არსებობს დრო თქვენი საბანკო ანგარიშზე. ახლა თქვენ იძულებული ხართ მოიპოვოთ თქვენი ცხოვრების თითოელი საათი. მთელი ცხოვრება კი ბავშვივით იქცეოდით და დროს ისე ატარებდით, როგორც ახალდაქორწინებული წყვილი თაფლობის თვეზე.

ჩვენი მთავარი მტერი, რომელიც საჭირო ცვლილებების განხორციელებაში გვიშლის ხელს უიმედობაა. ვიცი უამრავი მიზეზი გექნებათ იმისათვის, თუ რატომ არ უნდა მოემზადოთ თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათისთვის. ჩვევა დიდი ძალაა, მაგრამ თუ ერთხელ დაიწყებთ, ყოველდღიურად უფრო და უფრო მეტს ისწავლით.

ნუ დაკარგავთ ნურცერთ დღეს. აიძულეთ საკუთარი თავი თუნდაც ერთი საათი დაუთმოს ამას, სხვა შემთხვევაში თქვენ ყველაფერს დაკარგავთ. იფიქრეთ თქვენი ცხოვრების უკანასკნელი საათზე, როგორც ბალეტის რეპეტიციაზე – თქვენ ეს მთელი ცხოვრების მანძილზე უნდა აკეთოთ.

ახლა მე ამ სავარჯიშოს შესრულებას დღეში 4 საათს ვანდომებ, მაგრამ როდესაც ახალგაზრდა ვიყავი, ორჯერ მეტ დროს ვუთმობდი.

თარგმანი: თემო ბერიშვილი

‘Every one of those unfortunates during the process of existence should constantly sense and be cognizant of the inevitability of his own death as well as of the death of everyone upon whom his eyes or attention rests’.

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: