მთავარი > Cinematographic Art > ჩარლი ჩაპლინი – გენიოსთა შორის გენიოსი!!!

ჩარლი ჩაპლინი – გენიოსთა შორის გენიოსი!!!

სერ ჩარლზ სპენსერ ჩაპლინი, უმც. (Sir  Charles  Spencer  Chaplin Jr.) (16 აპრილი, 1889 – 25 დეკემბერი, 1977), უკეთ ცნობილი, როგორც ჩარლი ჩაპლინი — ინგლისელი კომედიური მსახიობი, ჰოლივუდის კინემატოგრაფიის ადრეულ-შუა პერიოდში ყველაზე განთქმული შემსრულებელი, ასევე რეჟისორი.

ჩაპლინმა ითამაშა, გადაიღო, სცენარი დაწერა და საკუთარი მუსიკაც კი შექმნა ყველა თავისი ფილმისათვის, რაც ხაზს უსვამს მის კრეატიულობას და მუნჯი კინოს ეპოქის ფილმებზე გავლენას. მისი შემოქმედებითი გზა მოიცავს 65 წლიან პერიოდს, 88 წლის ასაკამდე. მისი პირადი ცხოვრობა ბევრჯერ გამხდარა განხილვებისა და ჭორების მიზეზი. დაგლას ფერბენკსის, მერი პიკფორდისა და დ.უ. გრიფიტის დახმარებით, 1919 წელს მან დააარსა ცნობილი კომპანია United Artists.

ჩარლი ჩაპლინი დაიბადა 1889 წლის 16 აპრილს ლონდონში. მისი მშობლები music hall-ის (ბრიტანული თეატრი 1850-1960) მსახიობები იყვნენ, ისინი ერთმანეთს დასცილდნენ როცა ჩარლი ჯერ კიდევ 3 წლის იყო. ბავშვები დარჩნენ დედაზე დამოკიდებულები. Lily Harvey (Hannah Harriet Hill) ჩარლის დედამ დაკარგა ხმა და იძულებული იყიო 1896 წელს დაეტოვა სცენა. ჩარლის მამა ლოთობისგან გარდაიცვალა 1901. ძმები ჩარლი და სიდი (Sydney) დედამისთან ერთად აღმოჩდნენ სამუშაო სახლში ლამბეტაში (Lambeth), ამის შემდეგ ბავშვები მიაბარებს ობოლთა თავშესაფარს.

ჩარლიმ სიმღერა თავის მშობლებისგან ისწავლა. ის სცენაზე პირველად 1894 წელს ავიდა 5 წლის ასაკში, თავისი დედის შემცვლელად music hall-ში. 1898 წელს ჩარლი ხვდება ბავშვთა საცეკვაო ჯგუფში The Eight Lancashire Lads. 1903 წელს ჩარლის უკვე აქვს ერთი “მუდმივი” სამსახური ( ჩარლი ადრეულ ასაკშივე მუშაობდა ბევრ ადგილას: გაზეთების გამყიდველი, ექიმის დამხმარე … ასაკის გამო ყველგან დროებით …) 14 წლის ასაკში ის თეატრში იწყებს მსახიობად მუშაობას და იღებს როლს სტექტაკლში “შერლოკ ჰოლმსი” … ჩარლის არ ჰქონდა არავითარი განათლება და ეშინოდა არ დაეკარგა ეს სამსახური, რადგან მან არ იცოდა კითხვა კარგად… როლის სწავლაში მას თავისი ძმა დაეხმარა. 16 წლის ასაკიდან ის რეგულარულად იწყებს დაკვრას ვიოლინოზე 4-16 საათი დღეში, გაკვეთილებს ის ნაცნობებისგან იღებდა.

1908 წლიდან იწყება ჩარლის სამსახიობო კარიერა როდესაც ის მსახიობის როლს იღებს Fred Karno-ს სამსახიობო დასში, რომელთან ერთადაც 1910-12 წლებში მიემგზავრება ამერიკის ტურნეში, შტატებში. ჩარლით ინტერესდება Mack Sennett, ამ უკანასკნელმა 1913 წლის 23 სექტემბერს გააფორმა კონტრაქტი ჩარლისთან და მიიწვია თავის სტუდიაში Keystone Film გადასაღებად…ჩარლის პირველი ფილმი იყო Making a Living 1914 წლის 2 თებერვალი. მალევე ჩარლი თავს ანებებს Keystone Film-ს და გადადის Essanay Studios-ში.

1921წელს აწყობს ევროტურს.

მეორე ტურს ევროპაში 1931 წელს აწყობს პრემიერით “City Lights” (”დიდი ქალაქის ჩირაღდნები”)

ხოლო მესამედ ევროპაში იყო 1936 წელს ფილმით “Modern Times”

1922 წელს ჩაპლინმა აიშენა ბინა ბევერლი ჰილსში, ვინაიდან რადგანაც აქამდე ის მებობრებთან, ნაცნობებთან ცხოვრობდა… პირველი ხმოვანი ფილმი ჩაპლინისა არის “The Great Dictator” რომლის პრემიერაც იყო 1940 წლის 15 ოქტომბერს… ეს ფილმი ჩაპლინის უკანასკნელი ფილმია სადაც ის მონაწილეობას იღებს როგორც ღატაკი და მაწანწალა …

1952 წელს ჩაპლინი ქმნის ფილმს “Limelight” … ფილმი ხელოვან ადამიანზე და საერთოდ ხელოვნებაზე… ჩარლი მიემგზავრება შვეიცარიაში ვევე-ში(Vevey) სადაც ის წერდა მუსიკას და გაახმოვანა თავისი ფილმი (სიცოცხლის ბოლო პერიოდი მან ამ ქალაქში გაატარა) “The Gold Rush” რომელიც 1925 წელს გადაიღო

1957 წელი ჩაპლინი ჯერ კიდევ იღებს მონაწილეობას თავისივე ფილმში “A King in New York”

1964 წელს ჩაპლინმა გამოსცა თავისი მემუარები რომლის საფუძველზეც შეიქმნა ბიოგრაფიული ფილმე “Chaplin” (გადაღებული 1992 წელს)

უკანასკნელი ფილმი რომელიც ჩაპლინმა შექმნა ეს არის A Countess from Hong Kong ფილმში მონაწილებენ Marlon Brando, Sophia Loren, Tippi Hedren და Sydney Earle Chaplin ჩაპლინის მეორე ვაჟი.

ჩაპლინი გარდაიცვალა 1977 წლის 25 დეკემბერს თავის სახლში ვევე-ში Vevey

ჩარლზ ჩაპლინის წერილი ჯერალდინას მისამართით ჩემო გოგონა:

«ახლა ღამეა. შობა ღამე. ჩემს პატარა ციხესიმაგრეში ყველა უაბჯრო მეციხოვნემ ძილს მისცა თავი. სძინავს შენს და-ძმას. დედაშენსაც კი ჩაეძინა.შენ ისე შორს ხარ ჩემგან… მაგრამ დაე, თვალისჩინი წამერთვას, თუ ახლაც, ამ წუთს, შენს სურათს არ ვუმზერდე. ის აქ არის, მაგიდაზე, ჩემს გულთან ახლოს.შენ კი სადა ხარ? შორს, ზღაპრულ პარიზში. ელისეს მინდვრების თეატრში. დდიდებულ სცენაზე ცეკვავ. ხომ კარგად ვიცი ეს, მაგრამ მაინც, წყნარი ღამის მდუმარებაში თითქოს ცხადად ჩამესმის შენი ნაბიჯების ხმა. ვხედავ შენს თვალებს, ზამთრის ცაზე გაბნეული ვარსკვლავებივით რომ კიაფობენ. ვიცი, ამ ლამაზ სპექტაკლში ხანისგან დატყვევებული სპარსელი მზეთუნახავის როლს ასრულებ.იყავი მზეთუნახავი და იცეკვე. იყავი ვარსკვლავი და იკაშკაშე. მაგრამ თუკი მაყურებლის მადლობამ და აღტაცებამ დაგათროს, თუ მორთმეული ყვავილების სურნელებამ თავბრუ დაგასხას, განმარტოვდი სადმე კუთხეში და ჩემი წერილი წაიკითხე, ყური მიუგდე მამაშენის ხმას.მე მამაშენი ვარ ჯერალდინა! მე ჩარლი ჩაპლინი ვარ, ჩარლი ჩაპლინი!… იცი კი, რამდენჯერ დამთენებია შენს სასთუმალთან? სულ პაწია ზღაპრებს გიყვებიდი! ხან მძინარე მზეთუნახავისას, ხან ბოროტი გველეშაპისას. ხოლო როცა ჩემს ბებერ თვალებს ძილი წამოეპარებოდა, დავცინოდი მას და ასე ვეუბნებოდი:’’გამშორდი’’! მე ჩემი გოგოს ოცნებები მეზმანებიან! მე ვხედავდი შენს ოცნებებს , ჯერალდინა. ვხედავდი შენს მომავალს, შენს დღევანდელ დღეს! ვხედავდი სცენაზე მოცეკვავე ასულს, ცაზე მოფარფატე ფერიას. მესმოდა, როგორ ლაპარაკობდნენ ხალხში:”ხედავთ ამ გოგონას? ერთი ბებერი კლოუნის ქალიშვილია, არ გახსოვთ ჩარლის რომ ეძახდნენ?”ჰო, მე ჩარლი ვარ! ბებერი მასხარა. დღეს შენი ჯერია. იცეკვე! მე ფართხუნა , დაკონკილი შარვლით ვცეკვავდი, შენ პრინცესას აბრეშუმის სამოსი გმოსავს. ეგ ცეკვა და ტაშის გრიალი დროდადრო ცაში აგტყორცნის. გაფრინდი, გაფრინდი იქით… მაგრამ ხანდახან მიწაზეც დაეშვი! შენ უნდა ნახო ხალხის ცხოვრება_ცხოვრება იმ ქუჩის მოცეკვავეებისა, შიმშილისაგან დაოსებულნი, სიცივითა და სიღატაკით ათრთოლებულნი რომ როკავენ! მათი ხვედრი მეც მიწვნევია, ჯერალდინა. იმ ჯადოსნურ ღამეებში, შენ რომ ჩემს ზღაპრებთან იძინებდი, მე არ მეძინა. დავყურებდი შენს საყვარელ სახეს, ვუსმენდი შენი გულისფეთქვას და ჩემს თავს ვეკითხებოდი:”ჩარლი, ნუთუ ეს ღლაპი შენ ოდესმე გაგიცნობს?” შენ არ მიცნობ მე ჯერალდინა… იმ შორეულ ღამეებში უამრავ ზღაპარს გიყვებოდი, მაგრამ ჩემი ზღაპარი არასოდეს მიამბია… ისიც ძალიან საინტერესო ზღაპარია, ჯერალდინა. ზღაპარი მშიერი მასხარისა, ლონდონის ღატაკთა კვარტლებში რომ მღეროდა და ცეკვავდა, მერე კი … მოწყალებას აგროვებდა! აი, ჩემი ზღაპარი! მე ვიცი, რა არის შიმშილი, ვიცი, რას ნიშნავს უსახლკარობა! ეგ კიდევ რაა, მე გამოვცადე დამამცირებელი ტკივილი მოხეტიალე მასხარისა, რომლის მკერდში მობობოქრე სიამაყის ოკიანე სამოწყალოდ გადაგდებულ მონეტებს უნდა დაეშრო. მაგრამ მაინც, მიუხედავად ყველაფრისა, ცოცხალი ვარ, ცოცხლებზე კი მუდამ ცოტას ლაპარაკობენ.შენ ჩემი გვარისა ხარ – ჩაპლინი! ლამის ნახევარი საუკუნე ეს გვარი მთელს დედამიწას აცინებდა. მაგრამ ის სიცილი რაა იმასთან, რავ მე მიტირია, ჯერალდინა. სამყარო სადაც შენ ცხოვრობ, მარტო ცეკვის და მუსიკის საუფლო როდია!…… ჯერალდინა! შუაღამისას იმ დიდებული დარბაზიდან რომ გამოხვალ, დაივიწყე შენი მდიდარი თაყვანისმცემლები, მაგრამ არ დაგავიწყდეს ტაქსის შოფერს ცოლის ამბავი გამოჰკითხო. შეიძლება ცოლი ფეხდძიმედ ჰყავს და იმის ფულიც არა აქვთ რომ თავიანთი პირმშოსათვის სახვევები იყიდონ. თუ ასეა, ადექი და ჩაუდე ფული ჯიბეში. მე პროკრედიტ ბანკში ნათქვამი მაქვს, რომ ეს ხარჯები გაგისტუმრონ. სხვას კი მუდამ ყველას ზუსტად გადაუხადე! დროდადრო მეტროში ჩადი. ქალაქი დაათვალიერე, იარე ფეხით ან ავტობუსით. ხალხს დააკვირდი! ქვრივ-ობლებს შეხედე! და თუნდაც დღეში ერთხელ მაინც შენს თავს უთხარი:”მეც ერთერთი ამათთაგანი ვარ!’დიახ, შენ ერთ-ერთი იმათაგანი ხარ, ჩემო გოგონა. ხელოვნება, სანამ ცაში ასაფრენად ფრთებს უბოძებდეს ადამიანს, ჯერ ფეხებში ურტყამს… როცა დადგება წამი და იგრძნობ, როგორ მაღლდები მაყურებელზე, მაშინვე გადი სცენიდან. პირველივე ტაქსი დაიჭირე და პარიზის გარეუბნებს მიაშურე. მე კარგად ვიცნობ ამ უბნებს. იქ იხილავ მოცეკვავე ქალიშვილებს_შენსავე მსგავსთ, შენზე უფრო გრაციოზულებს, შენზე ამაყებს. შენი თეატრის პროჟექტირების თვალისმომჭრელ ელვარებას იქ ვერსად ნახავ! მათი სცენის პროჟექტორი მთვარეა.დააკვირდი, აბა, კარგად დააკვირდი: შენზე უკეთ ხომ არ ცეკვავენ? გამოტყდი, ჩემო გოგონა. ცოტას როდი შეხვდები ისეთს, ვინც შენზე უკეთ ცეკვავს, ვინც შენზე კარგად თამაშობს. და ეს გახსოვდეს:ჩარლის ოჯახში არასოდეს ყოფილა ვინმე ისეთი ხეპრე, რომ მეეტლისათვის უკმეხი სიტყვა ეთქვას ან სენის სანაპიროზე მჯდარი მათხოვრისთვის დაეცინოს… ჩარლი წავა, ჯერალდინა, და შენ იცოცხლებ… მე არ მინდა, ოდესმე სიღატაკე გამოსცადო. ამ წერილთან ერთად გიგზავნი ჩეკის წიგნაკს – ხარჯე, რამდენსაც მოისურვებ, ოღონდ გახსოვდეს: ორ ფრანკს რომ დახარჯავ, შენს თავს უთხარი, მესამე მონეტა ჩემი არ არის-თქო. იგი ეკუთვნის ვინმე სხვას, უცნობს, ვისაც ის ერთი ფრანკიც სანატრელი აქვს. მისი პოვნა არ გაგიჭირდება. საკმარისია მოინდომო და ამ უცნობ ღატაკებს ყოველ ფეხის ნაბიჯზე ნახავ. ფულზე იმიტომ გელაპარაკები, დომ კარგად ვიცი ამ დემონის მაცდური ძალა…ჯერალდინა, მე დიდხანს გამოვდიოდი ცირკში და მუდამ შიშით შევცქეროდი ბაგირზე ასულ ჯამბაზებს, მაგრამ აი, რა მინდა გითხრაჩემო გოგონა… ადამიანს ძირს, მყარ მიწაზე უფრო ადვილად შეიძლება ფეხი დაუცდეს, ვიდრე ჯამბაზს იმ ვერაგ თოკზე. შეიძლება ამ საღამოს თვალი მოგტაცოს რომელიმე ბრილიანტის ელვარებამ და მაშინ შენი დაცემა გარდაუვალია. შეიძლება დადგეს დღე და უცხო პრინცის მშვენიერმა სახემ დაგატყვევოს. იმ წუთიდან შენ უცადი მუშაითი ხარ, გამოუცდელებს კი ბაგირი მუდამ ღალატობს, ნუ გაყიდი შენს გულს ოქროსა და სამკაულისთვის. იცოდე, ყველაზე დიდი ბრილიანტი მზეა, ის კი, ჩვენდა საბედნიეროდ, ყველას ერთიანად დაგვნათის.ხოლო, როცა ჟამი დაჰკრავს და სიყვარული გეწვევა, გულით შეიყვარე შენი რჩეული…სამუშაო ძნელი გაქვს, ვიცი… სხეულს სიფრიფანა აბრეშუმის ნაჭერი გიფარავს. ხელოვნების სახელით სცენაზე შეიძლება შიშველიც გამოხვიდე, მაგრამ იქიდან კიდევ უფრო უმწიკვლო და სემოსილი უნდა დაბრუნდე…მე ბებერი ვარ და ჩემი სიტყვები შეიძლება სასაცილოდ ჟღერს, მაგრამ მაინც, ასე მგონია, შენი შიშველი სხეული იმას უნდა ეკუთვნოდეს, ვინც შენს გაშიშვლებულ სულს შეიყვარებს. რა ვუყოთ მერე, თუ ჩემი შეხედულება ამ საკითხზე მოძველებული გამოჩნდება, თუ ასე ჯერ კიდევ ათი წლის წინათ ფიქრობდნენ. ნუ გეშინია, ეგ ათი წელი ვერ დაგაბერებს… ჯერალდინა, მე მინდა რომ შენ ამ შიშველთა კუნძულის უკანასკნელი ქვეშევრდომი იყო…მე ვიცი, მამებს და შვილებს ნიადაგ ბრძოლა აქვთ ერთმანეთში. მეომე ჩემო გოგონა, ჩემს აზრებს ეომე. მე არ მიყვარს მორჩილი შვილები. და ვიდრე ამ ბარათს ჩემი ცრემლი არ დასდენია, მინდა მჯეროდეს, რომ ეს შობაღამე სასწაულების ღამეა. მინდა მოხდეს სასწაული და შენ მართლა გაიგო ყველაფერი,_ყველაფერი, რაც შენთვის მინდოდა მეთქვა.ჩარლი დაბერდა, ჯერალდინა! ადრე თუ გვიან თეთრი სასცენო კაბის მაგიერ შავებში უნდა გამოეწყო და ჩემს საფლავზე მოხვიდე. ახლა არ მინდა გული გატკინო, მაგრამ ხანდახან სარკეში ჩაიხედე_იქ მე დამინახავ. შენს ძარღვებში ჩემი სისხლი ჩქეფს. მე მინდა, რომ მაშინაც კი, როცა ჩემს ძარღვებში სისხლი დინებას შეწყვეტს, არ დაივიწყო მამაშენი ჩარლი. მე ანგელოზი არ ვყოფილვარ, მაგრამ მუდამ ვცდილობდი, ადამიანი ვყოფილიყავი. ეცადე შენც.
გკოცნი, ჯერალდინა
შენი ჩარლი.»
 
 
 My girl”Now it is night. One Christmas night. All unarmed wars in my little castle slept. Not awake or your brother or your sister. Even your mother now sleeps. Not only woke up zaspalite birds until he came to this polusvetla room.

I am far from you! But let oslepeya if even for a moment your portrait has disappeared from my eyes. It was here – on the table here – to my heart. But where are you? There – prikazniya in Paris, of the magnificent dance theater scene Shan h `Elize. I know that, like in a quiet night you hear footsteps, to see your eyes shining like stars in the winter darkness. I heard that your role in this party and light show is the role of Persian Beauty, captive from Tatar Khan. Be fair and dance. Be a star and siyay. But if vaztorzite and they thanked the audience intoxicated, if the flavor of flowers sent to you, they zamae, you sit in a corner, read my letter and listen to the voice of his father.

I am your father, Zheraldin!

I’m Charlie, Charlie Chaplin!

You know how many nights I sat by your bed for you to tell stories when I was small – the Sleeping Beauty for budniya dragon in the field … And when the dream comes to rest my eyes, I get him and says: “Go! I sleep with dreams of his daughter! “I see these dreams, Zheraldin see your future, today’s your day! I see a girl playing on the stage, a fairy dancing in the sky. I heard the crowd say: “See that girl? It is the daughter of the old fool. Remember how I said – Charlie? ”

Yes! I’m Charlie! I am old fool!

Today is your day. Dance! I dancing in a wide okasan and trousers, and you in silk dress of a princess. These dances and the sound of applause will sometimes rise in the heavens.

Go! Go there! But back on earth! And look at people’s lives, the lives of those street dancers in the final quarters to play hungry and shiver and beggary. I was like them, Zheraldin! In those nights, those Charming nights sleep in my talk, I stay awake. I saw your face, hit felt your heart and ask: “Charlie! Really this kitten will ever know? “You do not know me, Zheraldin … As I talk to razkazval those long nights, its story I never razkazval you … And it is also interesting … Story about a hungry fool who peeshe and dancing in the poor neighborhoods of London, and then … gathering alms … This is my story!

I vkusil hunger, I know what it means to be without a roof! Moreover, I felt pain of the humiliating skitnika poll in whose breasts Ocean raged all of pride, had a coin toss to drain. But nevertheless I am alive and live normally for a little talk.

Better to talk to you!

After your name, Zheraldin is my – Chaplin. It more than forty years I laugh people on earth. But I cried more than they are brave, Zheraldin! In the world in which you live, there is only dance and music!

At midnight, when leaving the great hall you forget richest fans, but do not forget to ask a taxi driver who takes home to his wife … And if brememnna if no money to buy a coat child, you put money in his hand. I told the bank to pay your these costs. But for others – you have to send the correct account! From time to time by subway or bus examine city walk se.Gleday people! And at least once a day said: “I am one of them!” Yes! You are one, my girl. More! Art before a human wings for excursions in visinite usually schupva his legs. And when the moment in which you feel yourself more than the audience, immediately leave the scene! Go with the first charges in the vicinity of Paris. I know them very well! … There you will see many dancers like you – even more beautiful than you, and more proud of you. Glare from the spotlight of your theater no clue! Projector is for them the moon. Look, look good! Do not dance better than you? Admit it, my girl! Always someone who dance better! And know – the family of Charlie no one was so rude to make a hack rugae or podigrae beggar, sitting near the Seine …

I will die, but you will live … I want you never to live in poverty! Along with this letter you send a white check. As you write to it. But when spending two francs, do not forget to say that the third coin is not yours. It must belong to nepoznatiya man who needs one franc. And it you can easily find. I want to see these strangers pauperism, you can find them everywhere. If you talk about money, do this because I know izmamnata force these devils … You know, I spent a long time in the circus. And I always bezpokoyal of twister. But I gotta tell you a true, my girl – making people more easily than solid ground than players of precarious rope. Maybe one night glory of the most expensive diamond will fraud. In the same night that your diamond will be unstable and fall rope you safe. Perhaps one day the beautiful face of a prince will fraud. On the same day you will be unversed twister, a twister neopitnite always fall … Not to sell my heart for gold and jewelry. For the largest diamond is the Sun. Fortunately he shine in the face of every man!

And when one day falling in love with a man, you all be with him. Your mom told you I write about it. She knows better love me, it applicable to her as you talk about it …

Your job is very difficult. I know that. Your body is covered only with a piece of silk. Because art can and will appear naked on stage, but to come back from there in wearing and cleaner …

But nothing and no one else in this world deserves to see even the nails of the feet of a girl. Nakedness is a disease of our time.

I am old and my words might sound funny. But me, your naked body must belong to one who loves Face your soul. It is not scary if your belief that is ten years from the time you go. Fear not – those ten years they will not sastaryat. But as it is, I want you to be the last person who is subject of the island of bare! …

I know that sons and fathers are always bivali in a duel. With me, fight with my thoughts, my girl. I love children subject. And before kapnat tears from my eyes on this letter, I believe – this is Christmas night, night of miracles. I want to become a miracle – you really know you all I want to tell you.

Charlie is already outdated, Zheraldin! Sooner or later, instead of white silk to the scene, you will have to wear black to go to my grave. Now I do not want to bother. Only from time to time look in the mirror, there will see me. My blood runs in your veins. I even when in my veins the blood dried up, not to forget his father – Charlie. I was not an angel, but as far as could be stremyah to be a man. Try it and you.”

      თავის წიგნში ჩაპლინი: ცხოვრება (2008) მარტინ სიფი წერს: «”ჩაპლინი არ იყო უბრალოდ ‘დიდი’, იგი გიგანტური იყო. 1915 წელს იგი შეიჭრა ომებით გახლეჩილ მსოფლიოში, მოუტანა რა კომედია, ღიმილი და ნუგეში, იმ დროს, როდესაც სამყარო იხლიჩებოდა პირველი მსოფლიო ომის გამო. შემდეგი 25 წლის მანძილზე, დიდი დეპრესიისა და ადოლფ ჰიტლერის აღზევების პერიოდში, იგი კვლავ აგრძელებდა თავის საქმეს. იგი უფრო დიდი იყო, ვიდრე ვინმე სხვა. საეჭვოა, მოუტანია თუ არა ოდესმე სხვა პიროვნებას მასზე მეტი გართობა, სიამოვნება და ნუგეში ამდენი ადამიანისათვის – მაშინ, როდესაც ეს ყველაზე მეტად სჭირდებოდათ.

  1. March 20, 2010 at 13:17

    ის ვიდეო რატომ არ დაამატე, გლობუსით რომ ღლაბუცობს ამხელა მანჰეტენი კაცი?!🙂
    კარგი პოსტია, გიშრომია (copy-paste-საც ხომ ნიჭი უნდა ) 😀

    Like

  2. March 20, 2010 at 13:17

    გლობუსით რომ ღლაბუცობს ის ვიდეო ნაკლებად საინტერესოდ მიმაჩნია… მადლობთ ყურადგებისთვის…

    Like

  3. April 28, 2010 at 13:17

    მართლაც უგენიალურესი ადამიანი იყო . ერთ პიროვნებაში ამხელა ტრაგიზმი და კომიზმი სხვა მსახიობთან ნამდვილად არ მინახავს. ძალიან კარგი პოსტი

    Like

    • December 2, 2010 at 13:17

      გაიხარე, ძალიან კარგი თუ მოგეწონა.🙂

      Like

  4. mariam
    May 4, 2011 at 13:17

    გლობუსით რომ ღლაბუცობს ეგ უძლიერესი ნაწილია უძლიერესი ფილმის😉
    პოსტი ძაალიან კარგი იყო:)მომეწონა🙂

    Like

  5. May 4, 2011 at 13:17

    დიდი დიქტატორი უძლიერესი ფილმია გეთანხმები, მაგრამ “გლობუსით ღლაბუცის” სცენა არ არის მნიშვნელოვანი ამ ფილმში…
    მარიამ მიხარია რომ მოგეწონა პოსტი😉

    Like

  6. November 11, 2011 at 13:17

    გამარჯობა🙂 ძალიან ბევრს ჰგონია რომ ეს წერილი მართლაც ჩარლის დაწერილია🙂 მაგრამ ასე არ არის… ეს ერთმა რიგითმა კაცმა (სავარაუდოდ ერონვნებით ირანელმა) ერთ-ერთ კონკურსზე დაწერა და თემად აიღო ჩარლი და მისი ქალიშვილი… სინამდვილეში კი ეს ჩარლის არ დაუწერია😉

    Like

  7. November 11, 2011 at 13:17

    გაგიმარჯოს🙂 როგორ დაასაბუთებ შენს ნათქვამს, რა წყაროებს ეყრდნობი??? შეიძლება მართალიც ხარრ…😉

    Like

  8. November 15, 2011 at 13:17

    ეს ჩემი საქმე არაა, მე კი არ უნდა დავასაბუთო, შენ უნდა დაასაბუთო რომ ეს მისი წერილია… იმიტომ რომ შენ გაქვს გამოქვეყნებული არასწორად …

    Like

  9. November 16, 2011 at 13:17

    შენ თუ მცირედით მაინც დამარწმუნებ შენი შენიშვნის მართებულობაში, სწორედ მაშინ დავიწყებ გადამოწმებას, მანამდე კი ყველაფერი ისე დარჩება როგორც არის…😉

    Like

  10. November 16, 2011 at 13:17

    ნამდვილი და სერიოზული ბლოგერი ყოველთვის ითვალისწინებს მართებულ კრიტიკას და აზუსტებს ფაქტებს… თუ ვერ რწმუნდება, შემდეგ ხდება “მაკრიტიკებელის მაკრიტიკებელი”😉 ამას არ უნდა ვწერდე ახლა მაგრამ მაინც ჩავურთავ… ჩარლი ჩაპლინის უდიდესი თაყვანისმცემელი ვარ, მის პერსონაზე გავაკეთე საბაკავლრო შრომა თავისი ფაქტებით და “ჭორებით”,,, ეს წერილი მეც მისი დაწერილი მეგონა და გავოცდი როცა აღმოვაჩინე რომ მას არ ეკუთვნის. ეს ინგლისური ვარიანტიც ვიღაცის ნათარგმნია და საკმაოდ ცუდადაც… ისე მართლა კარგი იქნებოდა ჩარლის რომ დაეწერა, მის პიროვნებას ძალიან შეესაბამება…. მაგრამ ამასთანავე ამას არ აქვს მნიშვნელობა, ვისი დაწერილიც არ უნდა იყოს ეს წერილი, ფაქტია რომ კარგია და ღირს საზოგადოება რომ გაეცნოს… უბრალოდ ირანელი ბიძია სახელად saba მადლობის ღირსია რომ ასეთი ლამაზი და დახვეწილი წერილი დატოვა 35 წლის წინ🙂

    Like

  11. November 16, 2011 at 13:17

    გაგიწყალე გული მაგრამ ეს ინგლისური ვარიანტი საშინელებაა…. თვითონ გადახედე… ბულგარული ენიდან არის აშკარად ნათარგმნი და უმეტესი სიტყვები ისევ სლავურია ლათინური ასოებით დაწერილი😦 ცუდად არ მიიღო, პირიქით მართალს გეუბნები და მემგონია რომ არ ვაშავებ🙂

    კეთილი სურვილებით,
    სოფო🙂

    Like

  12. November 17, 2011 at 13:17

    ძვირფასო სოფო,
    ჩაპლინით მეც აღტაცებული და გაოცებული ვარ… მეც მის თაყვანისმცემლების სიაში ვირიცხები… მართალი ხარ თითკმის ყველაფერში: ძალიან ცუდი ნათარგმნია, შესაძლებელია არც ჩაპლინის დაწერილია, მაგრამ იმდენად შეესაბამება შენი თკმის არ იყოს ჩაპლინის პერსონას რომ ღირს მისად მივიჩნიოთ და იყოს ასეთად გამოქვეყნებული…
    1. მე არა ვარ “ნამდვილი და სერიოზული” ბლოგერი…🙂
    2. მე არ ვაზუსტებ ფაქტებს, ეს ჩემგან დროს და ნერვებს მოითხოვს…🙂
    3. მადლობა ირანელ ბიძია “საბას” , თუნდაც იმიტომ რომ ჩაპლინის გრძნობებს ჩაუღრმავდა ამ წერილით…
    4. მადლობა შენ!!!😉

    პატივისცემით,
    გიო

    Like

  13. November 20, 2011 at 13:17

    🙂😉

    Like

  14. March 16, 2012 at 13:17

    ჩარლი ჩაპლინს ბადალი არ ყავს მუნჯური როლის სჰესრულებაში მე ეს მსახიობი ძალიან მიყვარდა და ეხლაც ძალიან მიყვარს სამწუხარო იგი გარდაცვლილია

    Like

  15. March 16, 2012 at 13:17

    :d

    Like

  16. papu
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: